METODA AE

Według PN-EN 1330-9:2002 termin emisji akustycznej (AE) jest stosowany w przypadku chwilowych fal sprężystych wywołanych przez wyzwolenie energii w materiale lub przez proces.


metoda ae

Metoda AE polega na rejestracji fal sprężystych wynikających ze zmian na poziomie mikro lub makro strukturalnym materiału na skutek przyłożonego zewnętrznego bodźca (obciążenia, działania środowiska zewnętrznego, itp.). Metoda AE jest rozwijającą się i szeroko stosowaną w świecie diagnostyczną nieniszczącą metodą badawczą. Stosowana jest zarówno w badaniach materiałów i konstrukcji stalowych jak również kompozytów, ceramiki, itd

Emisja akustyczna jest zjawiskiem towarzyszącym między innymi takim procesom, jak: odkształcenie plastyczne, pękanie materiału, korozja, przecieki (nieszczelności), przemiany strukturalne i fazowe, reakcje chemiczne, delaminacja, pękanie włókien i osnowy w kompozytach itd. Generowane fale akustyczne są rejestrowane za pomocą czujników piezo-elektrycznych montowanych na badanym obiekcie.

Poprzez analizę ilości sygnałów emisji akustycznej oraz ich charakterystyki, otrzymuje się informacje o aktywnych procesach w materiale zachodzących pod działaniem obciążenia i/lub czynników środowiskowych. W trakcie badania metodą AE, poprzez obciążanie badanego obiektu w warunkach jego eksploatacji lub podczas prób ciśnieniowych, możliwe jest uzyskanie informacji o aktywności i rozwoju uszkodzeń w strukturze materiału.

Zaletami metody AE są między innymi:

- możliwość prowadzenia badań ciągłych (długotrwałych),
- możliwość monitorowania procesów w czasie i miejscu ich występowania,
- duże konstrukcje mogą być badane i monitorowane przy zastosowaniu określonej liczby czujników,
- poprzez zastosowanie wielu czujników możliwa jest lokalizacja źródła sygnału – czyli wady/uszkodzenia.

Podstawowym zastosowaniem techniki emisji akustycznej są kompleksowe badania przemysłowych urządzeń i konstrukcji. Przykładowo wykorzystanie metody AE do badania den zbiorników magazynowych pozwala na określenie stanu technicznego dna bez konieczności opróżniania zbiornika.

Zastosowanie metody AE w badaniu urządzeń ciśnieniowych takich jak: zbiorniki ciśnieniowe, rurociągi technologiczne, reaktory, itp. umożliwia ujawnianie wad i uszkodzeń aktywnych podczas obciążania, takich jak:
- pęknięcia i ich wzrost oraz inne nieciągłości w strukturze materiału,
- lokalna deformacja plastyczna,
- degradacja materiału na skutek korozji powodującej miejscowe osłabienie struktury materiału urządzenia.
Zlokalizowane w ten sposób uszkodzenia identyfikuje się przy użyciu innych metod nieniszczących.