METODA AE
Według
PN-EN 1330-9:2002
termin emisji akustycznej (AE) jest stosowany w przypadku chwilowych
fal sprężystych wywołanych przez wyzwolenie energii w materiale
lub przez proces.
Metoda
AE polega na
rejestracji fal sprężystych wynikających ze zmian na poziomie
mikro lub makro strukturalnym materiału na skutek przyłożonego
zewnętrznego bodźca (obciążenia, działania środowiska
zewnętrznego, itp.). Metoda
AE jest
rozwijającą się i szeroko stosowaną w świecie diagnostyczną
nieniszczącą metodą badawczą. Stosowana jest zarówno w
badaniach materiałów i konstrukcji stalowych jak
również
kompozytów, ceramiki, itd
Emisja
akustyczna jest
zjawiskiem towarzyszącym między innymi takim procesom, jak:
odkształcenie plastyczne, pękanie materiału, korozja, przecieki
(nieszczelności), przemiany strukturalne i fazowe, reakcje
chemiczne, delaminacja, pękanie włókien i osnowy w
kompozytach itd. Generowane
fale
akustyczne są rejestrowane za pomocą czujników
piezo-elektrycznych montowanych na badanym obiekcie.
Poprzez analizę
ilości sygnałów emisji akustycznej oraz ich charakterystyki,
otrzymuje się informacje o aktywnych procesach w materiale
zachodzących pod działaniem obciążenia i/lub czynników
środowiskowych. W
trakcie badania metodą
AE, poprzez obciążanie badanego obiektu w warunkach jego
eksploatacji lub podczas prób ciśnieniowych, możliwe jest
uzyskanie informacji o aktywności i rozwoju uszkodzeń w strukturze
materiału.
Zaletami
metody AE są
między innymi:- możliwość
prowadzenia badań ciągłych (długotrwałych),
- możliwość
monitorowania procesów w czasie i miejscu ich występowania,
- duże konstrukcje mogą być badane i monitorowane przy zastosowaniu
określonej liczby czujników,
- poprzez zastosowanie
wielu czujników możliwa jest lokalizacja źródła
sygnału – czyli wady/uszkodzenia.
Podstawowym
zastosowaniem
techniki emisji akustycznej są kompleksowe badania przemysłowych
urządzeń i konstrukcji. Przykładowo
wykorzystanie metody AE do badania den zbiorników
magazynowych
pozwala na określenie stanu technicznego dna bez konieczności
opróżniania zbiornika.
Zastosowanie
metody AE w
badaniu urządzeń ciśnieniowych takich jak: zbiorniki ciśnieniowe,
rurociągi technologiczne, reaktory, itp. umożliwia ujawnianie wad i
uszkodzeń aktywnych podczas obciążania, takich jak:
- pęknięcia i ich wzrost oraz inne nieciągłości w strukturze materiału,
- lokalna deformacja plastyczna,
- degradacja materiału na
skutek korozji powodującej miejscowe osłabienie struktury materiału
urządzenia.
Zlokalizowane w ten
sposób uszkodzenia identyfikuje się przy użyciu innych metod
nieniszczących.